Συνέντευξη στο Vlepo με την Κατερίνα Σαμψώνα

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Έτσι θέλω να θυμάμαι

Σήμερα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ωκεανίδα το νέο μου μυθιστόρημα «Έτσι θέλω να θυμάμαι». Ξέρω πως στην Αθήνα έχει μπει ήδη στα βιβλιοπωλεία κι εγώ περιμένω από στιγμή σε στιγμή τον ταχυδρόμο να κτυπήσει την πόρτα μου. Από το πρωί δέχομαι την αγάπη και τις ευχές όλων των φίλων από τις εκδόσεις Ωκεανίδα κι έτσι παίρνω μια δόση από τον ενθουσιασμό που επικρατεί. Σε προηγούμενη ανάρτηση έχω αναφερθεί σε γενικές γραμμές στην υπόθεση αλλά δεν ανάφερα πως πρόκειται για την υπόθεση του νέου μου βιβλίου. Είμαι σίγουρη πως θα σας αρέσει και θα σας ταξιδέψει σε κόσμους μακρινούς κι άγνωστους στους περισσότερους από εσάς, σε κόσμους γεμάτους θρύλους και μυστήριο.

Αυτή τη φορά η ιστορία ξετυλίγεται ανάμεσα στο Κάνο της Βόρειας Νιγηρίας, το Λονδίνο και την Ελλάδα. Τότε που οι άνθρωποι ταξίδευαν με τον πόθο να αλλάξουν τη ζωή τους. Άφηναν πίσω τους οικογένειες, για να κτίσουν ένα καλύτερο αύριο.

Την υπόθεση αυτού του βιβλίου την καλλιεργώ μέσα μου από παιδί… Όταν στην Αφρική συναντούσα παιδιά μιγάδες που πολλές φορές δεν αποδέχονταν τη διαφορετικότητά τους, γιατί δεν ανήκαν ούτε στους μαύρους ούτε στους λευκούς. Μερικά από αυτά τα παιδιά ευτύχησαν να μεγαλώσουν κοντά στους γονείς τους μια φυσιολογική ζωή. Είναι όμως και μερικά που ήρθαν στον κόσμο από τις πρόσκαιρες σχέσεις που έκαναν λευκοί για να περάσουν τα χρόνια της μοναξιάς, μέχρι να επιστρέψουν στις φυσικές τους οικογένειες που τους περίμεναν στην πατρίδα. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά έχουν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους χωρίς όνομα, με πλήρη άγνοια για το από πού κρατούν οι ρίζες τους…

Με αυτό τον ξενιτεμό δεν είχαν πρόβλημα μονάχα τα παιδιά απ’ τις παράνομες σχέσεις. Γενικά οι οικογένειες περνούσαν χρόνια δυστυχίας χωρίς την παρουσία του άντρα στο σπίτι. Τα παιδιά βίωναν την απουσία του πατέρα σαν μίασμα, ποτέ δεν βρισκόταν πλάι τους όταν τον χρειάζονταν, ποτέ δεν ήταν παρόν στις σχολικές γιορτές ή για ένα παιγνίδι. Κι όταν νοσταλγούσαν το χάδι του έκρυβαν το γράμμα κάτω απ’ το μαξιλάρι.

Και μέσα σ’ αυτό το κλίμα ξετυλίγεται η ιστορία του Ίκαρου, της Ατλίν, του Μάικλ, του Γιώργου, της Λίζας και της Μέλας. Άνθρωποι τόσο στενά δεμένοι μεταξύ τους, μα που αγνοούν ο ένας την ύπαρξη του άλλου.



14 σχόλια:

anagnostria είπε...

Γιόλα μου, καλοτάξιδο. Ελπίζω να το δούμε σύντομα, φαίνεται πολύ ενδιαφέρον.

Yiola Papadopoulou είπε...

Σε ευχαριστώ Κίκα μου για τις ευχές σου, θα περιμένω να το διαβάσεις να ακούσω τα σχόλιά σου. Πιστεύω σύντομα θα το δούμε και στην Κύπρο!

Yianna είπε...

Γειά σας κα Γιόλα, η Γιάννα είμαι. Καλοτάξιδο το νέο σας βιβλίο!

Yiola Papadopoulou είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ Γιάννα μου για τις ευχές σου. Θα χαρώ να σε γνωρίσω στην παρουσίαση. Θα κάνω καινούργια ανάρτηση με τις ημερομηνίες.

Panayiota είπε...

Γιόλα μου καλημέρα. Μπήκα στη λίστα των αναγνωστών σου διαβάζοντας το "Κρατήσου απ΄τα όνειρα σου". Είναι απίστευτα καλογραμμένο. Θα συνεχίσω με άλλο δικό σου βιβλίο γιατί πιστεύω ότι τώρα πια εσένα μόνο με σένα μπορώ να συγκρίνω.
Παναγιώτα

Yiola Papadopoulou είπε...

Καλώστην Παναγιώτα. Να τολμήσω να σκεφτώ πως γνωριζόμαστε από παλιά; Όμως αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει που έπιασα τη ζεστασιά της γραφής σου. Χαίρομαι που βρίσκεις καλογραμμένα τα βιβλία μου. Το πιο σημαντικό είναι να μιλούν στην καρδιά σου.

Eleni Tsamadou είπε...

Καλοτάξιδο Γιόλα μου, θα το έχω μαζί μου στη Θεσσαλονίκη που θα πάμε το Σαββατοκύριακο και θα γράψω εντυπώσεις. Είμαι σίγουρη πως θα είναι υπέροχο γιατί είναι βγαλμένο μέσα από την καρδιά σου.
Σε φιλώ

Yiola Papadopoulou είπε...

Αγαπημένη Έλλεν, πάντα πλάι μου, συμπαραστέκεσαι και εκδηλώνεις την αγάπη σου. Εύχομαι το βιβλίο μου να είναι καλός σύντροφος στο ταξίδι σου στη Θεσσαλονίκη και να περάσετε ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο.
Πολλά φιλιά

Marina Krashia είπε...

Καλοτάξιδο το καινούριο σου βιβλίο και ακόμη πιο πετυχημένο από τα προηγούμενά σου
Φιλούθκια πολλά
Σ’ αγαπώ
Μαρίνα

Yiola Papadopoulou είπε...

Μαρίνα μου καλοδεχούμενες οι ευχές σου. Σύντομα θα το έχεις στα χέρια σου!

akamas είπε...

Αύριο το ολοκληρώνω και το βάζω στο blog μου, καταπληκτικό βιβλίο, καλοτάξιδο

Yiola Papadopoulou είπε...

Αγαπητέ Ακάμα χαίρομαι που διαβάζεις το βιβλίο μου και σου αρέσει. Βλέπεις στην Κύπρο μόλις σήμερα έφτασε και ακόμα να μπει στα ράφια για να ακούσω κάποιο σχόλιο. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Με αγωνία περιμένω να διαβάσω την ανάρτησή σου.

Panayiota είπε...

Γιόλα μου γεια σου,
Μόλις έχω τελειώσει το βιβλίο σου "Ο ψίθυρος του δάσους" μετά από το "Κρατήσου απ' τα όνειρα σου" και "Το πεπρωμένο μιας ζωής". Τα λόγια είναι περιτά. Μακάρι να είσαι πάντα καλά και να μας δίνεις τέτοια βιβλία. Σ΄ ευχαριστώ. Θα σε δώ στην παρουσίαση του καινούργιου σου βιβλίου.

Yiola Papadopoulou είπε...

Παναγιώτα μου σε ευχαριστώ, θα χαρώ πολύ να σε δω στην παρουσίαση του καινούργιου!