Συνέντευξη στο Vlepo με την Κατερίνα Σαμψώνα

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Πρωταπριλιά!

Σήμερα είναι Πρωταπριλιά! Δεν ξέρω γιατί αυτός ο μήνας μου δίνει ενέργεια και πλημμυρίζω μέσα μου αισθήματα εύθραυστα και κάνω σκέψεις αισιόδοξες και θέλω να πω όλα τα εγκλωβισμένα λόγια που κράταγα τους μήνες της σιωπής. Ο Απρίλης είναι ο μήνας που με γέννησε και εξακολουθεί να μου δίνει ζωή!
Εδώ κι ένα μήνα τα χελιδόνια κόβουν κύκλους έξω απ' τα παράθυρά μου. Τρίβονται απάνω στο τζάμι, αφήνοντας μια μικρή θολούρα απ' το άγγιγμα των φτερών τους. Αυτό το πήγαινε έλα επίμονα με προσκαλούσε στο πανηγύρι της Άνοιξης, στα χρώματα και τις μυρωδιές του κήπου μου. Μα για κάποιο ανεξήγητο λόγο τα παρακολουθούσα χωρίς ενθουσιασμό, χωρίς εκείνη την παιδιάστικη λαχτάρα ν' ακολουθήσω το ανέμελο σεργιάνι τους. Δεν με είχε συνεπάρει ο συνηθισμένος μου οίστρος να θέλω να γράψω ποιήματα ή χρονογραφήματα για να εξυμνήσω τον ερχομό της Άνοιξης.
Με το πρώτο ξημέρωμα του Απρίλη όλα μέσα μου άλλαξαν! Έχω πλημμυρίσει μέσα μου ενέργεια και έχει ξυπνήσει ο σε λήθαργο εαυτός μου. Σήμερα μπορώ να πιαστώ απ' τα πουπουλένια φτερά του χελιδονιού και ν' ακολουθήσω το σεργιάνι του. Σήμερα έσπασα τη σιωπή μου και έχω ανάγκη να πω λόγια που τόσους μήνες έμεναν ανείπωτα. Θέλω να φωνάξω σε όλους "σ α ς α γ α π ώ!"