Συνέντευξη στο Vlepo με την Κατερίνα Σαμψώνα

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

Μας εγκατέλειψαν τα χελιδόνια


Εδώ κι αρκετές μέρες μου έλειψε το κελάδημα των χελιδονιών έξω απ' το παράθυρό μου. Η φωλιά που έφτιαξαν μέσα στο φωτιστικό της πίσω βεράντας του σπιτιού μου εδώ κι αρκετές μέρες παραμένει αδειανή κι αυτό μου φέρνει μια στέρηση, μια μελαγχολία. Έφυγαν κιόλας τόσο νωρίς; Πότε πρόλαβαν; Σήμερα βγαίνει ο Ιούλης. Μαράζωσαν ίσως κι αυτά απ' την ανομβρία που μαστίζει το νησί μας. Ένιωσαν το ξερό χώμα, τα στεγνά φράγματα, την αγωνία και τα αγέλαστα μας πρόσωπα και το ΄βαλαν στα πόδια. Πόσο θα αντέξουμε χωρίς νερό; Οι τριανταφυλλιές στον κήπο μου εδώ και μήνες δεν άνθισαν ούτε ένα λουλούδι. Οι πετούνιες στον ανθώνα κιτρίνισαν. Μαζί και η καρδιά μου που δεν αντέχει χωρίς την καταπράσινη άπλα της Αφρικής.
Η στέρηση των χελιδονιών ίσως με επηρέασε κι από μια άλλη στέρηση. Αυτήν που γράφεις κάτι για μήνες και ξαφνικά τελειώνει και φεύγει απ' τα χέρια σου για να φτάσει στον εκδότη. Αυτές τις μέρες βιώνω τη γνωστή γλυκόπικρη χαρά που διακατέχει κάθε συγγραφέα όταν το πόνημά του ξεφύγει απ' τα στενά περιθώρια του υπολογιστή του, κατεβει τα σκαλοπάτια του γραφείου του για να πάρει την πορεία του ανάμεσα στον κόσμο! Όπως κάθε παιδί που έφτασε η ώρα του να πετάξει. Σαν καλή μάνα το παρακολουθώ με αγωνία να δω αν τα βήματά του θα είναι σωστά και σταθερά. Αν θα διαβαστεί, αν θα αγαπηθεί...
Μετά από μια σειρά μυθιστορημάτων για την Αφρική αποφάσισα να γράψω ένα μυθιστόρημα για την πατρίδα μου. Ήθελα να το κάνω πιο νωρίς όμως μόλις επαναπατρίστηκα δεν ήμουν έτοιμη. Ήθελα να γνωρίσω πρώτα βαθιά τους συμπατριώτες μου πριν γράψω οτιδήποτε. Αλλιώς βλέπεις κι αισθάνεσαι τα πράγματα μακριά από την πατρίδα. Ήθελα να μάθω πώς ζουν, πώς ερωτεύονται, με τι χαίρονται και τι λυπούνται... Ήθελα να γράψω ένα μυθιστόρημα επίκαιρο που να βγαίνει μέσα από τη ψυχή του σημερινού Κύπριου. Γι αυτό και η αγωνία μου. Τα κατάφερα;
Πρόκειται για το "Άλλο μου μισό" που κυκλοφόρησε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου από τις Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ. Στην Κύπρο κυκλοφόρησε ένα μήνα αργότερα. Κι εγώ βρίσκομαι ακόμα χωρίς βιβλία γιατί χάθηκαν στο ταχυδρομείο. Συμβαίνουν κι αυτά!

Γιόλα Παπαδοπούλου

3 σχόλια:

anagnostria είπε...

Γιόλα μου, καλοτάξιδο το νέο σου βιβλίο. Εγώ βέβαια το ξέρω, όμως για να το εκδώσει ο Πατάκης, κάτι θα σημαίνει και για άλλους. Κάθε καλό.

Yiola Papadopoulou είπε...

Αγαπητή anagnostia
σε ευχαριστώ για τις ευχές σου. Εμπιστεύομαι την κρίση σου κι αυτό πάντα βοηθάει, κι εύχομαι να έχω ανταπόκριση και από άλλους Κύπριους γιατί το θέμα τους αφορά!
Γιόλα

Yiola Papadopoulou είπε...

Αγαπητές anagnostria και Έλεν, λυπάμαι πολύ, δεν ξέρω γιατί δεν μπορώ να κάνω σχόλια στα μπολκ σας. Ο κωδικός πρόσβασης που δίνω δε γίνεται δεκτός. Τα είπαμε πως ακόμα βρίσκομαι στο πειραματικό στάδιο. Υπόσχομαι να βρω γρήγορα τις απαντήσεις.
Γιόλα